Lamborghini Jarama

In de jaren 70 was Lamborghini net op het toneel verschenen en produceerde auto's voor mannen met borsthaar. Heel veel borsthaar. De Miura was een prachtige tweezitter die de essentie van een sportwagen perfect belichaamde. Kort daarna werd de Espada geboren, een vierzitter met een grote V12 onder de motorkap. Wat zou de volgende logische stap zijn? Een kleinere Miura als instapmodel? Of een cabrioletversie? Nee. In Renazzo, Italië, werd een nieuwe vierzitter met V12-motor geboren. Logisch, toch? We zijn echt dol op de Italianen uit deze periode. Ze zaten vol 'Italiaanse logica', of beter gezegd: charme. De elektrische ramen lieten het vaak afweten, dus de Lamborghini Jarama werd geleverd met een speciaal gereedschap om de ramen tijdelijk te kunnen openen en sluiten. De raamknoppen waren grote knoppen met pijlen die aangaven welk raam ze bedienden; je moest zelf uitzoeken welke kant je op moest. Andere essentiële bedieningsknoppen bevonden zich tussen het stuur en het dashboard. Handig? Absoluut niet. Gaaf? Zeker, wat een coole cockpit! Je moet de radio uit je hoofd leren voordat je hem aanzet; hij is naar je dashboard gericht – en zelfs je passagier kan hem niet bedienen tijdens het rijden. Maar wie heeft er nou een radio nodig met zo'n machtige V12 en een handgeschakelde versnellingsbak? In de zes jaar dat de Jarama werd geproduceerd, zijn er slechts 328 exemplaren geboren. Slechts 176 van de GT-variant. Dus elke keer dat je instapt, is de kans groot dat je de enige bent die er op dat moment in rijdt. Of die week. Bovendien is die van ons natuurlijk extra speciaal. Hij heeft veel originele details (zelfs de vloermatten zijn nog van de carrosseriebouwer en er zijn onderdelen die nog de originele lak hebben! Dit, in combinatie met de legendarische V12 en de kleurstelling, verdient de titel 'ultieme coole klassieker'!