Ford Thunderbird Convertible M-Code
Specificaties
“De auto van onderscheid.”
Het verhaal achter deze collectible...
Tegen 1962 was Amerika volledig ondergedompeld in het hart van het jet-tijdperk, en nergens was dat duidelijker zichtbaar dan in Detroit. Fords antwoord kwam in de vorm van het tweede jaar van de derde generatie Thunderbird, de zogenaamde "Bullet Bird".
Maar onder zijn stijlvolle oppervlak lag iets veel interessanters. Voor degenen die meer wilden dan alleen comfort, bood Ford de uitzonderlijk zeldzame M-code prestatieoptie: een 390 cubic-inch FE V8 die ademde via niet één, niet twee, maar drie Holley twee-barrel carburateurs. Dit was niet het soort specificatie dat men per ongeluk koos in 1962.
Deze Ford Thunderbird Convertible uit 1962 is uitgevoerd in het iconische Tucson Yellow, gecombineerd met een zwart interieur. Whitewall banden maken het plaatje compleet en geven de auto precies de tijdscorrecte uitstraling die hij verdient.
Onder de motorkap bevindt zich de zeer gewilde M-code 390 V8 met zijn triple-Holley carburateurconfiguratie, waardoor dit een van de meest gewilde en prestatiegerichte Thunderbird-specificaties van het modeljaar is. En alsof dat alleen nog niet speciaal genoeg was: er werden minder dan 200 exemplaren geproduceerd, wat dit een werkelijk zeldzame verschijning maakt, zelfs binnen Thunderbird-kringen.
Hoewel veel klassieke Amerikaanse auto's voornamelijk worden bewonderd om hun uiterlijk, onderscheidt dit exemplaar zich door zijn technische staat. Deze Thunderbird is in de breedste zin van het woord gerestaureerd, zowel mechanisch als cosmetisch, en is door de jaren heen uitgebreid gedocumenteerd. In de afgelopen vijf jaar, na de restauratie, heeft de auto ook geprofiteerd van aanzienlijk onderhoud — simpelweg om ervoor te zorgen dat hij tot de allerbesten behoort.
De auto profiteert verder van een reeks gewilde fabrieksopties, waaronder stuurbekrachtiging, rembekrachtiging en elektrische ramen — luxe kenmerken die in het begin van de jaren zestig verre van alledaags waren. Bovendien zijn er verschillende doordachte upgrades uitgevoerd, waaronder een schijfremconversie, die de rijeigenschappen en bruikbaarheid verbeteren zonder het karakter aan te tasten.
En misschien wel de meest charmante eigenschap van allemaal: de volledig elektrische cabriokap. Met één druk op de knop verdwijnt het dak elegant achter de achterbank. Voor 1962 was dit serieus geavanceerde techniek — en eerlijk gezegd blijft het vandaag de dag net zo fascinerend om te zien. Neem er even de tijd voor.
Het resultaat is een Thunderbird die alles belichaamt waar het jet-tijdperk voor stond, uitgevoerd in een van zijn meest expressieve kleuren en uitgerust met een van Fords meest interessante fabrieksprestatieopties.
